Νίλκανθ

Ο Νίλκαντ είναι μια σημαντική θεότητα στον Ινδουισμό, που συχνά συνδέεται με τον Θεό Σίβα. Το όνομα «Νίλκαντ» (σανσκριτικά: नीलकण्ठ) σημαίνει «μπλε λαιμός» και προέρχεται από τη μυθολογική ιστορία του Σίβα που κατανάλωσε το δηλητήριο χαλαλά κατά τη διάρκεια της αναταραχής του κοσμικού ωκεανού (Samudra Manthan). Για να προστατεύσει το σύμπαν από την καταστροφή του δηλητηρίου, ο Σίβα το κράτησε στο λαιμό του, μετατρέποντάς το σε μπλε. Αυτή η πράξη συμβολίζει τον ρόλο του ως συντηρητή και καταστροφέα, απορροφώντας την αρνητικότητα για να διατηρήσει την ισορροπία.

Η Νίλκαντ λατρεύεται σε διάφορους ναούς του Σίβα, όπως ο Ναός Νιλκάνθ Μαχαντέβ στο Ουταρακάντ της Ινδίας, ένας ιερός τόπος που βρίσκεται στα Ιμαλάια. Η θεότητα αντιπροσωπεύει τη θεϊκή δύναμη, τη θυσία και τον θρίαμβο του καλού επί του κακού, βαθιά ριζωμένη στην ινδουιστική μυθολογία και τις πνευματικές παραδόσεις.